Vandaag – 12 april – is het eerste Paasdag van het jaar 2009! Volgens mij heb ik zeker anderhalf jaar niets op dit weblogje geschreven en in die anderhalf jaar is er veel gebeurd. Misschien is het zo dat naarmate je ouder wordt er meer dingen in een mensen leven gebeuren in een korte periode, want ik heb niet het idee dat alleen mijn leven in een stroomversnelling gaat. Ik krijg ook die indruk van mensen om me heen. Het lieve naieve onbevangene is er vanaf als je de dertig passeert. Dan opeens ben je groot genoeg en "grote mensen dingen" in je leven aan te kunnen kennelijk.

En dus maar …. even in sneltreinvaart door afgelopen anderhalf jaar heen dan maar.

In april 2006 heb ik een leuke man leren kennen. In augustus kregen we na veel gedraai om elkaar iets. In december 2006 samen naar Curacao gegaan. In juli 2007 naar Korea gegaan (zonder hem), want daar werd mijn moeder behandeld. Na Korea naar Italie (Como meer) op vakanie gegaan met mijn vriend. In augustus kwam mijn moeder volledig uitgemergeld naar Nederland terug om hier te sterven. Het waren echt hele zware weken en we hebben heel, heel erg veel verdriet gehad om mama zo te zien lijden. Op 19 september 2007 is ze in het VU Amsterdam gestorven rond 13:00 uur. Mijn vader, broertje, tante en ik waren erbij. Ze was niet meer bij bewust zijn toen het gebeurde. Ik heb niet meer met haar kunnen spreken. Een week later was de begrafenis. Het was een prachtige ceremonie in stijl. Niet lang daarna ben ik gestopt met werken. Ik leefde in een roes en was blij dat ik niets hoefde en de tijd aan mezelf had. Ben met papa naar Frankrijk gegaan en met mijn vriend naar Bali. Ondertussen was ik per 1 november bij mijn vriend gaan wonen. Mama wist dat ik van plan was dit te doen, maar heeft het uiteindelijk nooit mogen mee maken. In maart 2008 ben ik weer gaan werken voor een nieuwe werkgever. Niet lang daarna overleed een hele oude vriendin van mij. Ik was behoorlijk ik shock. Zij ligt op de zelfde begraafplaats begraven als mijn moeder. In oktober 2008 hadden we vakantie naar Curacao geboekt. De dag na aankomst is de moeder van mijn vriend overleden dus we zijn direct weer terug gegaan. Wat een verdriet voor mijn vriend en wat een deja vu voor mij. Nu hadden we beide nare dromen en soms zelf nachtmerries. Inmiddels gaat het met mij iets beter. Mijn vriend werd het-  na ook nog een reorganisatie op zijn werk – te veel en hij zit nu sinds 2 weken thuis. Het werd dus tijd om na te denken wat we met ons leven willen want we hebben geen zin meer om geleid te worden door vervelende dingen. Het plan is nu om te verhuizen naar Curacao. Ben benieuwd of we iets leuks kunnen vinden qua werk en wonen. Aan de ene kant heb ik er veel zin in. Aan de andere kant heb ik nu net weer een thuis gevonden, iets waar ik zo lang naar op zoek ben geweest. Het leven zit vol dillema’s……..

M.

Anno 2007, 3 september. Een jaar na het laatste schrijven. Wat kan een mensen leven in een jaar snel veranderen.
In die tijd ben ik twee maal van baan gewisseld, een aantal maal op vakantie geweest (Curacao, Korea en Italie), sta ik op het punt te verhuizen van Hilversum naar Loosdrecht en lijk ik eindelijk een beetje rust in mijn kont te hebben.
In plaats van op vrijdag avond te vluchten naar de kroeg, zit ik nu op vrijdag avond op de bank tv te kijken met mijn vriendje en het erge is, ik geniet er nog van ook.
Verder heb ik niets bijzonders te melden. Ik wilde alleen even testen op mijn weblogje het nog doet. Ja dus.
Adios.

Welkom
Welkom op mijn weblog. Ik moest het toch ook een keer proberen. Weet niet of het wat gaat worden, maar het leek me wel leuk om een poging te wagen.

Tja, toen was het opeens september. De zomer is alweer bijna voorbij en ik herriner me nog als de dag van gisteren september vorig jaar. In juli was is weggegaan bij mijn man, een maand later had ik een appartement voor mezelf. Ik heb het idee dat ik van toen tot en met nu als een zombie heb geleefd. Heel oppervlakkig, niet bewust en niet mezelf. Aan de andere kant heb ik in die tijd toch ook heel intens geleefd. Ik heb beslissingen durven nemen, ben verliefd geweest, heb pijn en verdriet gevoeld, spijt gevoeld, geluk gevoeld.

Nu is het 6 september 2006. Volgens mij is het volle maan. Als ik naar buiten kijk zie ik namelijk een hele mooie volle ronde maan. Na een hele regenachtige maand is de nazomer nu volgens mij begonnen. Het was vandaag droog, zonnig en bijna 25 graden. Het zou me heerlijk lijken als we nu nog een prachtige warme maand krijgen.

Sinds ik mijn weblogje heb, heb ik continue geschreven over rust. Ik wilde rust vinden, ik wilde intens leren voelen, ik wilde gelukkig wordeb. Is dat nu dan eindelijk aan het gebeuren? Ik ben rustiger geworden, het lukt me om een boek te lezen, het lukt me om alleen naar bed te gaan, het lukt me om alleen te eten. Ik ben niet meer aan het hyperen, maar heb wel veel positieve energie, ik kan toegeven aan mijn moeheid, aan mijn verdriet of aan mijn gevoel.

Heb nu viste dus schrijf binnenkort verder. Resume: het gaat goed met me en ik ben gelukkig.

Tjuuuuuussss

Hai. Daar zit ze dan achter de pc. Bij aanvang van dit verhaaltje iets voor twaalven ‘s nachts woensdag avond 6 juli. Kom net terug van een vriendin, geholpen haar koffers in te pakken omdat ze morgen met haar gezin op vakantie gaat naar Curacao. Heerlijk even naar de zon. De zon schijnt hier echter ook. Afgelopen dagen is het heerlijk weer geweest met temperaturen van boven de dertig graden. Ik vind het fantastisch; tis ‘s avonds echter wat minder om in slaap te komen onder een donzen dekbed, onder een schuin dak.

Afgelopen weken heb ik mijn lijf en geest weer aardig uitgeput met te veel drinken, te veel roken en te laat naar bed gaan. En iedere keer als ik denk dat ik het wel heb gehad en dat ik moet leren dat ik mag en kan toegeven aan eenzaamheid, komt er weer iets of iemand op mijn pad die zorgt dat ik me  ga misdragen en te laat in mjn mandje eindig. En de volgende dag is het wel weer vroeg dag. Ik word er dan ook niet mooier op. Donkere kringen onder de ogen, kilo’s aangekomen van ongezond eten, niet sporten en te veel drinken. Waar is die gedisciplineerde vrouw gebleven die aan hardlopen en tennis deed en alleen gezonde maaltijden nuttigde?

Tijd dus om haar weer te vinden. Tijd om weer lekker te gaan tennissen, te gaan hardlopen, gezond te gaan eten en op tijd naar bed te gaan. Tuurlijk af en toe uit de ban springen mag best, maar niet telkens tot het gaatje gaan.

Vandaag overigens bij die vriendin een redelijk bizarre situatie meegemaakt. Ik had mezelf uitgenodigd om langs te komen om gezellig mee te eten en te helpen met koffers pakken. Hij (haar man) had mijn ex uitgenodigd om wat zaken aangaande zijn verbouwing door te nemen en biertje te komen doen. Sinds ik weg ben bij hem hebben we altijd gewoon contact kunnen houden, maar door een zeer vervelend voorval wil hij me nooit meer zien. Hele huishouden van mijn vrieden was dus in rep en roer om te voorkomen dat mijn ex en ik elkaar zouden treffen. Het onhandige in dit verhaal was dat man en vrouw niet met elkaar hadden gecommuniceerd dat hij mijn ex had uitgenodigd en zij mij had uitgenodigd. Man is uiteindelijk uitgeweken naar terrasje met mijn ex. Complex gedoe allemaal hoor.

Bang om alleen te zijn en geconfronteerd te worden met mezelf plan ik continue mijn agenda vol. Kijk ik een week vooruit in mijn agenda dan zijn alle pagina’s leeg. Onrustig en lichtelijk paniekerig word ik daar van. Staat de betreffende week echter voor de deur dan is deze op een of andere mysterieuze wijze toch weer helemaal volgepland en word ik weer moe van de gedachte van alle drukke dingen die voor de deur staan. Waarom ben ik steeds bang om alleen te zijn, wanneer heb ik niet een leger aan vrienden die ik kan bellen als ik me rot voel? En toch op dagen dat ik me goed en sterk voel dan zie ik opeens hoeveel lieve mensen ik om me heen heb die me steunen, van me houden en naar mijn vehaal luisteren.

En zo gebeurd het dat ik nu alleen thuis zit na een hele gezellige avond bij lieve vrienden thuis. Mijn weblogje vullend ben ik gebeld door weer twee andere hele lieve vrienden en opeens was ik helemaal niet zo eenzaam meer. Te heet om nu te gaan slapen, maar ga het toch proberen.

Slaap zacht lieve mensen…

Daar zit ik dan achter mijn laptop. Woendsdag middag 24 mei iets na half twee. Ben thuis aan het werk en moet maandag een plan van aanpak inleveren. Heb totaal geen inspiratie. Vervelend is dat. Thuis werken is soms best fijn, maar soms lukt het me niet om mezelf te motiveren en zoek ik allerlei excuses om maar niet aan het werk te hoeven. Morgen is het hemelvaartsdag en heb ik geen tijd iets aan mijn werk te doen. Vrijdag zit ik op kantoor in Naarden en heb ik de opdracht gekregen een klachtentraining te ontwikkelen. Als ik vandaag mijn PvA niet af krijg dan moet ik dus in het weekend aan het werk en daar heb ik eigenlijk ook geen zin in.
Sinds 10 mei ben ik overigens weer aan het werk. Zit in Badhoevedorp bij een erg leuke klant. Ik heb tegen mijn huidige werkgever gezegd dat ik voornemens ben weg te gaan, maar op dit moment heb ik nog geen concrete andere baan. Mogelijk dat ik bij de klant waar ik nu zit in dienst kan komen. Misschien moet ik daar eens wat meer werk van maken. Qua werk gaat het vast wel goed komen. Maar het brengt wel wat onrust met zich mee. En ik ben al zo onrustig.
Als ik alleen ben komen de muren soms op me af, voel ik me kansloos zielig en eenzaam. Vaak vlucht ik dan de kroeg in of ga naar mijn ex-vriendje.
Ik ben nog steeds moe, zou zo nog 6 weken vrij willen hebben. Vanaf 1 april tot en met 9 mei ben ik vrij geweest, maar ik heb lang niet alles gedaan wat ik wilde doen. Had plannen om mijn appartement een beetje op orde te krijgen, wat te gaan sporten, mijn administratie bij te werken, leuke dingen met mijn moeder te doen. Nou, van dit alles is weinig gekomen.
Ik weet dat ik een ontzettende klager ben en dat het soms helemaal niet terecht is. Er zijn mensen die een veel minder leuk leven hebben dan dat ik heb. Het lijkt me echter zo fijn als nu eens alles goed gaat. Geen nare dingen als zieke moeder, echtscheiden, kansloze liefdes, burn out, blessures etc meer. Nu wordt het weer tijd voor fijne dingen, nu wordt het tijd om rust te vinden. Te leren genieten van de kleine dingen, de zon weer te zien.

Zo, inmiddels weer terug uit Zuid Afrika en mijn maand verlof al bijna achter de rug. Bovenop de Tafelberg in Kaapstad heb ik mijn werk gebeld en gevraagd of ik een maand verlof kon krijgen. Hierop kreeg ik een akkoord. Nu is het inmiddels drieeneenhalve week later sinds ik terug ben gekomen uit ZA. Afgelopen weken waren lekker, maar ik ben nog moe en mag woensdag weer werken. Nog 2 dagen om uit te rusten alhoewel die dagen al helemaal staan vol gepland. Ik ga dus maar even wat afspraken skippen.
Vandaag heb ik een heerlijke dag gehad. Eerst een fietsenrally uitgezet voor de tennisbaan en toen met mijn ouders op de boot gevaren. Nu lekker in mijn huisje aan het tuttelen.
Gisteren heb ik de hele dag competitie tennis gehad en daarna ben ik naar Haarlem gegaan want daar was mijn vriendje (alhoewel het eigenlijk uit is). Met eigenlijk te veel wijntjes op ben ik om een uurtje of half elf daarnaartoe gereden en de gehele weg vroeg ik me af waarom ik was gegaan. Ik had toch lekker op de tennisbaan kunnen blijven bij mijn vriendinnen en dan bij mijn ouders kunnen gaan slapen. Daarnaast was ik door een vriendinnetje uitgenodigd om mee te gaan naar Musk en later op de avond kreeg ik nog een sms van een bekende die in Musk was. Ben niet zo goed in kiezen zoals je weet dus als ik het ene kies dan wil ik liever het andere en vice versa. Maar ach, in Haarlem was het ook wel gezellig. Moest alleen vanmorgen heel vroeg weer weg omdat ik om half tien aan de rally mocht beginnen.
Ik ben nu helemaal rozig van de fietsen en varen in de zon de hele dag. Zo lekker onder de douche en naar bedje toe en dan morgen proberen uit te slapen. Morgen maar even een to do lijstje maken om alle noodzakelijke dingen voor woensdag af te krijgen. Poezen laten inenten, paspoort ophalen bij gemeentehuis, naar huisarts, administratie doen, schoenen bij schoenmaker ophalen etc. Eigenlijk heb ik nog de gehele week nodig om alles weer een beetje op orde te krijgen. Misschien zelfs wel nog een hele maand, of een heel jaar mag ook hoor. Ik heb gewoon geen zin om te werken. Maar geld verzoet den arbeid.

Even een korte noot vanuit Zuid Afrika. Ben hier voor 2 weekjes. Eerst in Johannesburg, morgen ga ik door naar Kaapstad en donderdag door naar Durban. Vanuit daar door naar Johannesburg airport en dan naar Nederland.
Temperatuur is hier lekker zo rond de 25 graden. Vandaag heeft het echter wel geregend, maar dat is de eerste dag en hopelijk de laatste dag tijdens mijn verblijf hier.
Mijn plan was veel boeken te lezen, maar ik heb er pas eentje uit. Wil er nog minstens 2 lezen!
Heb plan om na mijn vakantie 1 maand onbetaald verlof te nemen om nog meer tot rust te komen en wat achterstallig onderhoud van mijn administratie en huis op orde te brengen. En dan heb ik natuurlijk ook de tijd om nog meer boeken te lezen. Hoe meer ik er aan denk, hoe blijer ik word van het idee. Een hele maand lekker thuis niets doen. Uitslapen, lezen, dvd kijken, keer de tijd nemen om te koken, met moeders naar de markt. Ja, ik ga het gewoon doen. Kan 1 maand salaris eigenlijk niet missen, maar ach, pech dan. Nu nog hopen dat mijn baas het goed vindt. Ja, even wat zon en lekker relaxen in Zuid Afrika kan een mens op goede ideeen brengen. En als ik dan lekker heb uitgerust die maand en weer aan het werk ben dan zeg ik mogelijk over een paar maandjes mijn baan op omdat ik wellicht per 1 oktober in Zuid Afrika terecht kan om te werken. Vind het idee wel een beetje eng, maar als ik de kans krijg, waarom zou ik het dan niet doen?
Mag morgen om 5.00 uur op om het vliegtuig naar Kaapstad te nemen, dus ga nu afsluiten en slapie doen. Bye, bye Joburg and hello Capetown.

Gisteren, 20 maart is de lente begonnen. Wat een fijn idee. Ik ben namelijk niet zo’n winter mens. Buiten is het nog behoorlijk koud, maar de terasjes bij mij in de straat staan alweer. Ziet er best vrolijk uit. Nu het zonnetje nog.
Mocht de zon de komende anderhalve week uitblijven dan ga ik niet treuren. Op 2 april vertrek ik namelijk naar het zonnige Zuid-Afrika. Daar ga ik 2 weken relaxen en bijkomen van alle hectiek die ik achter de rug heb. En als ik dan terug kom – gebruind en weer vol energie – dan schijnt het zonnetje hier ook.
Als ik in Zuid-Afrika zit dan vindt de overdracht plaats van het oude huis van mijn ex-man en mij. Ik heb bij de notaris vorige week al een machtiging getekend. Wel een gek idee dat als ik terugkom van vakantie ik daar nooit meer zal komen. Nu ging ik af en toe nog wel eens langs om de poezen een knuffel te geven of wat spulletjes op te halen. Inmiddels is het huis zo goed als leeg en het is erg vervelend om daar binnen te stappen. Het is er nu kil en kaal en alle liefde die er ooit was in het huis is verdwenen. Ik mis op dit moment best wel een thuis. Okay, ik heb best een leuk appartementje, maar het is niet mijn thuis. Ik hoop dat ik ooit weer een fijn thuis zal krijgen.
Wat deed ik eigenlijk vorig jaar om deze tijd? Even denken…. Oja, toen was ik net 5 dagen in dienst bij mijn nieuwe werkgever en begon ik aan een klus bij de Belastingdienst. Ik had de maand ervoor mijn afscheid bij mijn oude werkgever gehad. En begin maart was ik een paar dagen in Johannesburg mee met de laaste vlucht van mijn vader voordat hij aan zijn welverdiende pensioen begon. Half maart heb ik ook nog een borrel gehad met oud collegae in Den Bosch. Ik heb spijt dat ik ben gegaan, want door daar bewust naar toe te zijn gegaan heb ik echt mijn huwelijk naar de knoppen geholpen. En daarna was het hek van de dam. Van het een kwam het ander en half juli ben ik toen bij hem weggegaan. Spijt als haren op mijn hoofd want ik ben er niet gelukkiger door geworden en met name spijt dat ik mijn man zo verschrikkelijk ongelukkig heb gemaakt.
Nou niet terug kijken sentimentele trut. Niets meer aan te doen. Het zijn keuzes die je hebt gemaakt. Heb geen spijt, maar kijk voor uit.

Olah, daar ben ik weer. Sinds mijn verhuizing geen internet, problemen met telefoon gehad en enige tijd geen kabel tv gehad. Super hoor die organisaties als KPN, Planet en UPC. Bij de eerste 2 heb ik gewerkt, bij de 2de zou ik bijna gaan werken. Jezus wat een ongeorganiseerd zooitje bij die toko’s. Ben blij dat ik er niet meer werk en/of niet ben gaan werken. Alhoewel, het verdiende bij alle drie wel veel beter dan dat ik nu doe. Maar geld maakt niet gelukkig dus wat heb je er aan (en dat ik geen uitspraak van mij en ik ben het er ook eigenlijk niet mee eens).
Heb ik verder nog bijzonderheden te melden. Jawel, ik ben nu officieel gescheiden. Afgelopen zaterdag 18 februari haalde ik de bus uit de brievenbus dat ik per 16 februari niet meer gehuwd ben. Daarnaast heb ik afgelopen weekend een emotioneel afscheidsweekend bij mijn – op dat moment dus – ex man gehad. Alle foto’s bekeken, uren gepraat, lekker gegeten en veel gezopen. Naast een heftige griep waardoor ik me behoorlijk klote voelde, ben ik me nog vervelender gaan voelen door het “final weekend” en de echtscheiding. Zat er zondag dan ook behoorlijk door heen. Maar een mens kan zich snel herstellen en maandag zat ik weer blij achter mijn bureautje net alsof er niets was gebeurd. Het lukt me soms aardig een masker op te zetten. Dat gaat echter niet bij iedereen. Bij sommige mensen kan ik niet die grote stoere meid spelen en dan ben ik opeens een heel klein hulpeloos meisje wat graag een arm om haar heen wil of een luisterend oor. Gelukkig heb ik een aantal dierbare mensen om me heen die af en toe bereid zijn naar mijn gezeik te luisteren.
Nou lieve kijkbuis kinderen ik ga stoppen met mijn verhaaltje. Bye, bye…